zondag 29 juli 2012

In het jaar 2300...

Af en toe een gedachtenexperiment moet kunnen. Hoe (on)realistisch vind je dit scenario? Let me know.

Een gesprek tussen een twaalfjarig meisje en haar vader, in het jaar 2300...

- Pap, ik las vanmorgen in een boek dat mensen vroeger dieren opaten! Is dat echt?
- Ja, dat klopt. Tot ongeveer het einde van de 21ste eeuw aten mensen dieren.
- Dus dat is echt? En mocht dat gewoon zomaar? En hoe vaak gebeurde het?
- Ongeveer iedereen deed dat. Elke dag. Toch zeker tot zeg maar 2050. Dat was heel gewoon. Mensen die het niet deden werden zelfs gezien als abnormaal.
- Maar hoe kon het nu normaal zijn om dieren te eten? Iedereen weet toch dat je dieren niet zomaar doodt?
- Ja, zo denken wij er nu wel over, maar de mensen vonden dat toen nog niet.
- Mocht je dan zomaar alles doen met dieren wat je wou?
- Hmmnee, eigenlijk niet. Je kon toen ook geen dieren zomaar slaan of mishandelen ofzo. En mensen zagen ook wel graag dieren. Vooral katten en honden, en wilde dieren.
- Maar toch aten ze ze?
- Ja, maar niet die dieren. Ze aten vooral koeien, kippen en varkens. En ook wel konijnen, eenden... Soms paarden.
- Maar er is toch geen verschil tussen die dieren en honden of katten?
- Nee, maar iedereen was het zo gewoon. Men dacht er niet bij na. Die dieren waren om op te eten. Mensen vonden ze lekker.
- En ze lekker vinden was een goede reden om ze te doden en op te eten?
- Toen blijkbaar wel, ja.
- Of aten ze misschien dieren wanneer ze al dood waren?
- Nee, dieren werden speciaal gekweekt om op te eten, en gedood zodra ze volgroeid waren, op jonge leeftijd.
- Hadden ze dan geen ander eten?
- Wel, vele onderzoekers hebben proberen verklaren wat er toen gebeurde, en waarom mensen zoveel dieren aten, terwijl ze blijkbaar wel wisten dat dat nergens voor nodig was, en dat dieren gevoelige wezens zijn. Maar er is eigenlijk geen goed antwoord gevonden. Er was in elk geval ander voedsel genoeg. De mensen die geen dieren aten werden vegetariërs genoemd. Voedsel dat niet van dierlijke oorsprong was, werd apart geplaatst of gemarkeerd in de winkels. Er bestaan ook heel veel zogenaamde “vegetarische kookboeken” uit die tijd. Dus ja, er waren duidelijk opties genoeg. En toch waren die vegetariërs maar met heel weinig, tot midden de 21ste eeuw of zo.
- En... wie moest die dieren dan doden?
- Dat gebeurde in eh... slachthuizen. Plaatsen waar per dag duizenden en duizenden dieren gedood werden. Er waren mensen die slachter waren van beroep. Een gevaarlijke job trouwens. En niet goed voor de geestelijke gezondheid, natuurlijk. Maar dat heeft men pas later ingezien.
- Wat heeft er dan voor gezorgd dat mensen ophielden met dieren eten?
- Verschillende dingen samen. Het was enerzijds een lange evolutie, die al begon in de tweede helft van de 20ste eeuw. Er groeide meer en meer bewustzijn over het feit dat vlees eten deel was van een grote vicieuze cirkel: al die dieren grootbrengen vroeg veel van onze planeet: water, grond, mest, afval... Dieren doden was niet goed voor de gezondheid van de mensen die ervoor verantwoordelijk waren. Dieren eten bleek uiteindelijk ook heel slecht voor zowel de fysieke als mentale gezondheid van mensen. Men zag het als minder en minder verantwoord. Maar dat was allemaal niet genoeg. De stroomversnelling is er gekomen door de ontwikkeling van andere voedingsproducten - een beetje wat we nu eten, maar toen nog minder lekker en gezond, en ook door twee wereldwijde epidemies in de jaren 2040, die hun oorsprong hadden in veeteelt. Vanaf toen is de vleesconsumptie erg snel gaan zakken, en tegen het einde van de eeuw werd er nergens nog vlees gegeten.
- Dat heeft allemaal wel lang geduurd!
- Wel, je moet weten dat we tienduizenden jaren dieren gegeten hebben, en dat het vlees van dieren voor onze verre voorouders erg waardevol was. Later werd dieren eten echter zowel overbodig als onverzoenbaar met onze morele waarden, maar het duurde even eer men dat laatste doorhad. Mensen bleven verwijzen naar het feit dat we altijd al dieren gegeten hadden, dat we dat moesten doen voor de gezondheid. Ze waren eigenlijk helemaal blind voor het feit dat dat enorm botste met onze ideeën over wat goed en fair was om te doen. Ze konden zich wellicht ook helemaal niet voorstellen dat er ooit een andere tijd zou komen, waarin we hun gedrag nog moeilijk zouden kunnen begrijpen. Wellicht doen wij ook vandaag nog dingen die we in de toekomst niet ok zullen vinden. Dat is evolutie. De maatschappij verandert.
- In de goede richting.
- Daar ben ik van overtuigd ja. Maar het gaat niet vanzelf.