Doorgaan naar hoofdcontent

De toekomst is plantaardig... of toch niet helemaal?

Naast wijzigingen in de mentaliteit en het bewustzijn van mensen, zijn er nog andere factoren die maatschappelijke verandering in de praktijk kunnen realiseren. Technologie is daar eentje van. Op het gebied van vleesconsumptie spreken we dan over... in vitro vlees. Vlees uit het laboratorium, waar geen leed of bewustzijn aan te pas komt. Het is een controversieel onderwerp, zelfs onder vegetariërs. Doen PETA aankondigde een miljoen dollar uit te loven aan wie in vitro vlees als eerste in de winkelrekken bracht, veroorzaakte dat binnen de organisatie enorme discussie.

Ik kreeg deze week een paper in mijn mailbox getiteld "Vegetarian Meat: Could Technology Save Animals and Satisfy Meat Eaters?" en was aangenaam verrast over de samenvatting bovenaan, die met veel klaarheid en nuchterheid de situatie en de mogelijkheden schetst:

"Between people who unabashedly support eating meat and those who adopt moral vegetarianism, lie a number of people who are uncomfortably carnivorous and vaguely wish they could be vegetarians. Opposing animal suffering in principle, they can ignore it in practice, relying on the visual disconnect between supermarket meat and slaughterhouse practices not to trigger their moral emotions. But what if we could have the best of both worlds in reality—eat meat and not harm animals? The nascent biotechnology of tissue culture, originally researched for medical applications, holds out just such a promise. Meat could be grown in vitro without killing animals. In fact, this technology may not just be an intriguing option, but might be our moral obligation to develop.

Reacties

  1. inderdaad een interessant artikel :-)
    biedt m.i. zeker perspectieven voor de grote groep twijfelaars, semi-veggies en zeker voor gebruik in convenience food.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Voor mij is dit een prachtig initiatief die alle problemen in één klap van de baan kan helpen. Dan is alles opgelost. Ik snap dan ook niet waarom er vegetariërs zijn die hier tegen zijn. Dergelijke ontwikkelingen tegenwerken is juist contraproductief voor de dieren!

    Dit kan heel wat dierenleed snel tot een einde brengen. Dat lijkt mij een goede deal!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Net deze blog ontdekt. Heel leuk om te lezen, dankje!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval