Doorgaan naar hoofdcontent

Denk in kleur, niet in zwart-wit

Dit stuk verscheen in De Standaard van 21 mei 2015 in de rubriek "7 dagen om de wereld te veranderen"

'Denk aan dieren met je hoofd en je hart, niet met je maag' en andere tips van Tobias Leenaert om de wereld te veranderen.

DENK IN KLEUR, NIET IN ZWART-WIT

‘De wereld zou er mee gebaat zijn als we allemaal eerst wat dieper nadenken  vooraleer we tot conclusies en oordelen komen. Gun mensen toch het voordeel van de twijfel en stel je mening uit. Durf te zeggen dat je geen mening hebt, dat je iets niet genoeg onderzocht hebt of dat je nog geen definitief antwoord hebt. Slow opinion noem ik dat graag. Meestal kennen we maar een heel klein deel van het verhaal. Daarbovenop is de wereld zodanig complex geworden dat  er weinig dingen zwart-wit zijn. En toch zijn we almaar bezig met zwart-witte meningen te formuleren.’

WAT JE WAARD BENT IS NIET IN GELD TE VATTEN

‘Aan de knapste koppen ter wereld zou ik willen vragen een nieuw systeem uit te denken waarbij wie we zijn niet langer afhangt van hoeveel geld we hebben. Vandaag bepaalt hoeveel geld je hebt wat je al dan niet kan doen. Dat is fundamenteel oneerlijk, want niet iedereen  heeft de kans om aan evenveel geld te geraken.  Het is een idealistisch en vergaand idee, maar waarom kan waardering niet afhangen van iets wat écht relevant is? Of je een goed mens bent bijvoorbeeld. Wat mij betreft moet iets anders bepalen wat we waard zijn en wat we kunnen doen in de wereld.’

DENK OVER DIEREN MET JE HART EN JE VERSTAND, NIET MET JE MAAG  

‘Het eten van dieren is een van de grootste morele blinde vlekken van deze tijd. Als kind vroeg ik me al af wat het verschil was tussen een hond die braaf en warm onder de stoof lag en die koe daar buiten in de regen. Klaar om geslacht en opgegeten te worden. Rationeel krijg je dat verschil in behandeling niet uitgelegd. Het is me blijven fascineren en heel veel later heb ik van die thematiek mijn beroep van gemaakt. Gelukkig zie je nu overal groei van vegetarische consumptie. Restaurants, producenten en handelaars, iedereen doet mee. Ik geloof dat we ooit zullen terugkijken naar deze tijd en ons zullen afvragen van  hoe het in godsnaam mogelijk is geweest.’

WIE IS TOBIAS LEENAERT ?

Tobias is oprichter van de vegetarische organisatie EVA (Ethisch Vegetarisch Alternatief), onder andere bekend van hun campagne Donderdag Veggiedag . Eva wil plantaardig  eten makkelijker maken en doet dat met een hippe website en positief nieuws. Hij noemt zichzelf een Slow Opinionist. In zijn ideale wereld oordelen mensen niet zo snel, maar vormen ze onderbouwde meningen.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren