Doorgaan naar hoofdcontent

Chefs van de toekomst... en van het verleden

Vorige donderdag organiseerden EVA en Planètie Vie op de Horecabeurs in Flanders Expo de finale van de wedstrijd Chef van de Toekomst. Drie teams van drie verschillende hotelscholen (Koksijde, Mechelen, Deinze) mochten hun ingestuurde 100% plantaardige menu nu live klaarmaken, en een vijfkoppige expertenjury zou de winnaar kiezen.
Het waren de drie leerlingen van hotelschool Ter Duinen in Koksijde die met de hoofdprijs gingen lopen (een stage in sterrenrestaurant Chalêt de la Forêt) en de titel Chefs van de Toekomst mogen dragen.

Vandaag keek ik, een paar dagen nadat ze werd uitgezonden, even naar de bewuste uitzending van het Nederlandse programma De Wereld Draait Door, waarin twee koks (waaronder één Vlaming) een houtsnip klaarmaakten.

De aflevering veroorzaakte een storm van protest, want de houtsnip is een beschermde diersoort en het progamma zou volgens sommigen aanzetten tot illegale jacht. Bekijk, als je wil, het filmpje onderaan dit artikel.

Ik ga voorbij aan het feit dat de houtsnip beschermd is. Wat ik gewoon even wil aanhalen is het contrast tussen de frisse, kleurrijke groenten en andere plantaardige producten die tijdens de  Chef van de Toekomst-finale werden bereid en gepresenteerd, en de vrij wansmakelijke bedoening die dat TV-programma was. Je ziet hoe de vleugels van de dieren worden afgesneden, de veren worden verwijderd, ogen worden uitgeschept, de maag wordt verwijderd, enzovoort. En er wordt gesmuld van de hersentjes. De hele reportage wordt overgoten met een saus van haut-cuisine, gezelligheid en bon-vivant-zijn, alsof het allemaal zo geweldig beschaafd en hoogstaand is.

Ik kijk uit naar die toekomst, wanneer niemand naar zo'n programma en zo'n gewoonten zal kunnen terugkijken zonder een gevoel van verbazing en afschuw.

Reacties

  1. Het was ook verschrikkelijk dat op de Horeca-beurs étalages stonden met echte dode dieren daarin, zoals dode eend en heleboel zeebewoners, het was walgelijk om naar te kijken.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren