donderdag 10 mei 2012

Belgisch witblauw: discussiëren over (wan)smaak


Of Herwig van Hove in het VRT programma Reyers Laat een punt had toen hij zei dat het Belgisch witblauw rundvlees nergens naar smaakt, kan ik niet beoordelen. Het moet ondertussen zo’n vijftien jaar geleden zijn dat ik mijn laatste biefstuk at. Wat ik wel weet is dat na een klacht van de Boerenbond tegen de VRT, Piet Vanthemsche in VOLT datzelfde vlees prompt mag komen verdedigen. Hij kon het immers niet hebben - aldus VILT - dat de VRT “de mening van Herwig Van Hove verkoopt als professionele duiding”.

Nooit gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar ik had voorwaar enige sympathie voor Herwig Van Hove. Niet dat hij de loftrompet afstak over vegetarisch eten, maar hij plaatste toch wel een aantal kritische kanttekeningen bij het Belgisch witblauw. Maar lang niet genoeg. Moet ik nu ook een klacht indienen bij de VRT wegens onvolledige informatie?
Piet Vanthemsche en chef Guy Vancauteren die een potje discussiëren over de vraag of er nu wel of geen smaak zit in Belgisch witblauw: voor een vegetariër is dat een vrij ongerijmd tafereel. Vooral in dit geval, omdat Belgisch witblauw eigenlijk best wel een wansmakelijk gegeven is op zich. Witblauw runderen lijden onder hun eigen onnatuurlijke lichaam. Door de enorme afmetingen van de dieren worden vitale organen niet optimaal ontwikkeld, met als resultaat mogelijke hart- en ademhalingsproblemen. Onze nationale trots lijdt ook aan gewrichts- en botproblemen en heeft moeite met lopen. De dieren zijn ook zeer kwetsbaar voor bepaalde vitaminetekorten, die acuut hartfalen tot gevolg kunnen hebben. Dat het verplichte gebruik van keizersneden hun economische levensduur verkort (zeven keizersneden blijkt zowat het maximum) is niet echt een probleem, want deze dieren worden meestal toch geslacht na twee of drie keer kalveren.

Zweden heeft er alles aan gedaan om de Belgische witblauw runderen te weren om dierenwelzijnsredenen. Een dierenbeschermingswet uit 1988 verbiedt immers om landbouwdieren “voort te brengen met een erfelijk gebrek, met een defect of met een andere eigenschap waardoor de dieren nodeloos lijden of waardoor hun natuurlijk gedrag negatief wordt beïnvloed.”
Bij toetreding tot de Europese Unie kon het land jammer genoeg niet anders dan de Belgische trots het land binnenlaten. (Lees overigens even welke horror zich op TV afspeelde toen men ter promotie live de geboorte van een witblauw kalf uitzond)
Zie ook een vorige post