Doorgaan naar hoofdcontent

Inzetten op vleesvervangers

Ik wil het nog eens hebben over vleesvervangers. Laat ons eerst een paar dingen uit de weg hebben:
- ja, "vleesvervanger" is geen goede naam, want hij suggereert dat je vlees nodig hebt ("vleesvergeter" is bijvoobeeld leuker)
- nee, vleesvervangers zijn niet noodzakelijk voor de gezondheid
- nee, vleesvervangers zijn niet altijd gezond, ze zijn verwerkt, zijn zeker geen vervangers van verse groenten, enz.
- nee, vleesvervanges zijn niet altijd milieuvriendelijker dan vlees
- ja, vele vegetariërs zijn niet op zoek naar producten die zo hard op vlees lijken, dankuwel

Dergelijke bedenkingen over vleesvervangers zijn zeer valabel. Maar even over de andere kant. Zelf zal ik altijd de eerste zijn om een nieuwe vleesvervanger te proberen. Ik vind ze interessant, vaak lekker, en ik heb graag een goede bite of textuur. Voor mij geen probleem als ze op vlees lijken of aan vlees doen denken. Dat is misschien omdat ik altijd heel graag vlees gegeten heb. Soit, dat is allemaal puur persoonlijk.

Mij gaat het in de eerste plaats om het volgende:
Jaarlijks worden 60 miljard dieren gedood voor voedsel (ze leefden overigens in het overgrote deel van de gevallen in de intensieve veeteelt, in allesbehalve diervriendelijke omstandigheden). Uit die 60 miljard dieren worden weet ik veel hoeveel porties vlees gehaald. Mij is het erom te doen dat zoveel mogelijk van die vleesmaaltijden vervangen worden door vegetarische maaltijden, en dat de vraag om dieren te kweken en te doden dus zoveel mogelijk vermindert.

Hoe doe je dat? In de eerste plaats door een goed alternatief aan te bieden. Ik ben ervan overtuigd dat er weinig mensen zijn die kost wat kost een stukje dood dier in hun mond willen stoppen, en die willen of eisen dat er dieren gedood worden voor hun voedsel (vaak hoor je iets zeggen als: 't is jammer voor die dieren maar 't is nu eenmaal zo). Nee, waar het voor die mensen om draait is om de smaakervaring (inclusief de bite, de bereiding, enzovoort). En de smaakervaring die je krijgt door het eten van een stukje dier, kan je ongetwijfeld in vele gevallen heel sterk benaderen met een plantaardig alternatief, vaak tot op het punt dat het product ononderscheidbaar is van het vlees dat het "vervangt".

Het heeft volgens mij weinig zin om (wanneer je als vegetariër om eender welke reden tegen vleesvervangers bent) die grote massa mensen te proberen wijsmaken dat bvb. lekkere rauwe groenten minstens even lekker en zeker gezonder zijn dan vlees. Of dat ze geen verwerkte producten nodig hebben. Of dat ze verkeerd zijn te denken dat ze vlees moeten vervangen. Dat zijn, denk ik, allemaal een paar stappen te ver. Laat ons beginnen met de mensen de smaakervaring te geven waar ze naar op zoek zijn. Dat wil zeggen investeren in innovatie, onderzoek en ontwikkeling.

En dan zijn er verdere evoluties mogelijk. Op het gebied van het product, kunnen we het optimaliseren naar gezondheids- en milieueffecten. Op het gebied van de persoon, kan zijn of haar smaak ongetwijfeld verder evolueren en kan ie gezonder gaan eten en op de duur misschien geen vleesvervangers meer verlangen.

Vleesvervangers (we kunnen ze ook vleesvergeters noemen) zijn de beste manier om het aantal gedode en industrieel mishandelde dieren zo snel mogelijk te verkleinen of te beëindigen.

Bekijk zeker eens deze video met Mark Bittman, een van de meest invloedrijke hedendaagse schrijvers over voeding.



Ik herhaal even Bittmans woorden op het einde van deze video.

We kill nearly 8 billion chickens a year. Most of them are pumped full of antibiotics and raised in crowded, even torturous conditions. Whether we believe these chickens have souls or not, they have lives, they exist. And every time we kill one, a life is lost. Any time you can find an application where you're not using the chicken, you made some progress. Some people would say "well just eat vegetables instead", and I'm fine with that. But some people want the chew, the experience, the flavor (...) And substitutes are really a step in the right direction.

Zie ook Bittmans column hierover en mijn eerdere post over vleesvervangers.

Reacties

  1. Eigenlijk moet we op zoek gaan naar een gezond én lekker voedingsmiddel met hoge concentratie aan voedingsstoffen, macro- én micronutriënten. Het is net deze soort van voeding die de evolutie in positieve heeft gedreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Klein foutje in het citaat: problems = progress.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren