zaterdag 12 februari 2011

Beste Yves Desmet,

In De Morgen van 8 februari analyseert u de mediahetse rond Kalfje Willy. Knappe televisie, zo concludeert u, maar zeker geen "burgerjournalistiek die zijn kracht bewijst tegenover de klassieke media". Ik spreek me daar niet over uit. Waar ik het heel even over wou hebben is uw slotzin: “die ossobuco vanmiddag gaat er toch niet minder om smaken”.

Sta me toe, meneer Desmet. Ik vind u een intelligent persoon. Maar wanneer het om de maatschappelijk immer relevanter wordende kwestie van onze hoge vleesconsumptie gaat, hoopte ik op meer dan een dergelijke platitude.

Ik vraag me af, meneer Desmet, of u de Planet Watch-serie over vleesconsumptie en haar gevolgen heeft gelezen op de website van uw eigen krant, afgelopen maand? Daar wordt uitvoerig bericht over de impact van onze vleeshonger voor mens, dier en milieu. Voor die serie overigens onze welgemeende proficiat, maar ik vraag me af of u met die (toegegeven, virtuele) pagina’s iets anders heeft gedaan dan het vuur aansteken onder uw barbecue?

In uw stuk beschrijft u bovendien het Basta-barbecue tafereel met woorden als "tearjerker" en "emotionele toestanden", wat me doet vermoeden dat u, zoals zovele anderen, het geven om dieren (ook al is het soms op een zeer paradoxale en bevreemdende manier) afdoet als pure sentimentaliteit.

Maar ondertussen komt er van uw kant niets anders uit dan "en dan nu voor mij een ossobuco". Dat klinkt net zoals wat wij horen uit de mond van de die-hard vleeseters die geen enkele moeite doen om te luisteren naar de steeds luider klinkende roep om vleesvermindering en treiterend zeggen: “ik ga ne goeien biefstuk eten nu.”

Nee, zelfs van de opiniemaker van Vlaanderens meest progressieve krant, van iemand die bij het kruim van de intellectuele elite hoort, mogen we blijkbaar niet verwachten dat hij enige ratio aan de dag legt wanneer het vlees eten betreft. Wie is er dan emotioneel?

Verder wens ik u smakelijk eten.

Met vriendelijke groet,

Tobias Leenaert

P.S. En neen, ik wil u niet vertellen wat u moet eten. Ik wil gewoon een degelijk debat.