Doorgaan naar hoofdcontent

Beste Louis Tobback

Beste Louis Tobback,

Al een jaar of twaalf ben ik gewoon aan de grootste onnozelheden en de dwaaste uitspraken rond alles wat niet alleen vegetarisme, maar ook onze behandeling van dieren betreft. Er is dus een en ander nodig om me in mijn koffie te doen verslikken, of om verontwaardiging in mij naar boven te halen op dat gebied.

Maar u bent er goed in geslaagd.

In een interview met De Morgen (26 juni) zegt u ([misprijzend], aldus De Morgen) dat men in Nederland "op een moment waarop de werkloosheid stijgt, waarop men miljarden euro's moet besparen, toch weer meemaakt dat enkele honderdduizenden gelukkige Nederlanders vinden dat het welzijn van de kat en hond het belangrijkste is. Dat zij alweer een lid van de Partij voor de Dieren naar de Tweede Kamer sturen. Hoe kan een land dat zich zulke onbenulligheden kan veroorloven, nu eigenlijk problemen hebben? De samenleving waar dat kan is decadent, punt uit."

Eigenaardig, hoe u als een indicatie van decadentie ziet wat ik waarneem als een aanwijzing van morele vooruitgang. Ik bevind me daarmee in het gezelschap van Gandhi, denk ik. Die zei: "The greatness of a nation and its moral progress can be judged by the way its animals are treated."
Het gaat hier niet - mocht u dat al denken, Mr. Tobback - om een strikje voor Fifi of duurder voedsel voor Felix. De Partij voor de Dieren in Nederland is in hoofdzaak bezig met het lot van landbouwdieren. Daarvan worden er in België jaarlijks een kleine 300 miljoen geslacht voor voedsel. Wereldwijd zijn dat er zestig miljard. Die dieren hebben bijna allemaal een ellendig leven, en hen zo behandelen, is beneden onze menselijkheid. Dat is verrevan een onbenulligheid.

De eigenlijke decadentie, Mr. Tobback, doet zich voor wanneer intelligente mensen zoals u te lui zijn om even wat dieper na te denken.

Reacties

  1. Beste, dat is erg mooi gezegd. Ik vind het vaak enorm moeilijk om niet boos te worden, of op een agressieve manier mijn emoties te tonen in confrontatie met het wijdverbreide negotianisme m.b.t. dit gruwelijk stil gehouden gefolter.
    Het zijn dan mensen zoals u die mensen zoals mij opnieuw Gandhi voor de geest houden, en daarom dank ik u van harte.

    Wees vriendelijk gegroet,
    Nele

    BeantwoordenVerwijderen
  2. dank je Nele. ik beschouw het nochtans als een van mijn meer agressieve uitlatingen (ik kon me even niet inhouden) :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dag Tobias
    Door Facebook ben ik op je weblog terechtgekomen en kreeg ik daar deze open brief aan Wieske Tobback te lezen. Niet alleen knap geschreven en recht voor de raap, maar ook wat volksverheffend, want geef toe; Jan Modaal denkt bij een Partij Voor de Dieren meteen aan een stel malloten met een hele roedel honden in de woonkamer, een papegaai in de keuken en zes katten die overal in huis het behang van de muren mogen krabben. Niet dus. Dat weet ik dus ook weer. Vandaag iets bijgeleerd, dus alweer geen verloren dag...
    Vriendelijke groeten
    Sven Geenens

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Deze reactie is er pal op.
    Ik denk dat er veel mensen zijn die denken als Meneer Tobback. Gewoon omdat ze niet er liever niet bij willen stilstaan wat er bij hun vlees, melk en eieren bij komt kijken. Dan liever dat ver wegsteken en de mensen die dat niet doen, beschuldigen van een gebrek aan mensenliefde zucht...
    Hopelijk leest hij jou respons eens en denkt hij eens wat verder na.

    Goed gedaan!
    Groetjes,
    Wendy Dresen

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Tobias,

    Ik heb het interview zelf niet gelezen, maar uit je quote begrijp ik dat Tobback het moeilijk heeft met het feit dat mensen stemmen op een partij die als allerhoogste prioriteit dierenwelzijn heeft.

    Hij zegt dus niet dat hij elke bekommernis om dierenwelzijn onbenullig vindt, wel dat hij het onbenullig vindt dat mensen dierenwelzijn het állerbelangrijkste vinden.

    Tot daar ben ik het eigenlijk niet oneens met hem. Je weet dat ik, onder andere om dierenwelzijnsredenen, vegetariër ben, maar ik geloof niet dat ik ooit zou kunnen stemmen op een partij die dat dierenwelzijn als haar enige bestaansreden opvoert. Ik vind namelijk tegelijk ook dat er nog andere, en belangrijker problemen bestaan dan dierenwelzijn. In die zin schort er iets aan een partij die haar diepste drijfveer in het dierenleed vindt.

    Niet dat ik het verder eens ben met Tobback, natuurlijk. Ik vind dat een stad wel degelijk DV moet invoeren, ook al maakt ze van dierenwelzijn niet haar allerhoogste prioriteit. (Nog buiten beschouwing gelaten dat er ook andere argumenten voor vegetarisme zijn.)

    Groeten,

    Jeroen

    PS. Je gelijk halen met citaten is altijd riskant. Gandhi zei bijvoorbeeld ook: "Een staatsman eerste klas, een supermens!". Dat ging over Mussolini.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. @jeroen:
    ik kan het met de beste wil van de wereld zo niet lezen ((je eerste paragraaf wel, je tweede niet), maar 't kan natuurlijk wel zijn dat ie 't bedoelt zoals jij leest, dat zouden we hem moeten vragen.

    Ik ga niet noodzakelijk akkoord met "er schort iets aan een partij die haar diepste drijfveer in dierenleed vindt". wat mij betreft kunnen er single issue partijen worden opgericht rond alle mogelijke issues, met dien verstande dat ze werken vanuit het idee dat ze op die manier efficiënter zijn op die issue maatschappelijk aan te kaarten (en niet dat ze ambities hebben om het land te regeren en alleen maar daarvoor oog hebben). Ik denk dat je single issue partijen moet bekijken in het licht van bestaande andere partijen en de thematieken waaraan zij aandacht geven.
    (en dan nog terzijde: de partij voor de dieren heeft ook (summiere) standpunten over andere thema's: http://www.partijvoordedieren.nl/downloads/verkiezingsprogramma2010.pdf)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Het was een goede blog en dit bericht is niet erg genoeg

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Tot daar ben ik het eigenlijk niet oneens met hem. Je weet dat ik, onder andere om dierenwelzijnsredenen, vegetariër ben.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren