woensdag 3 juni 2009

Nooit meer slapen

Ik kreeg net deze link met undercoverbeelden van een Chinese fur farm toegestuurd (je hoeft niet te kijken!). Ze behoren tot het afschuwelijkste wat ik ooit gezien heb. Ik moet nog even ventileren voor ik kan ontspannen en slapen vandaag.
Het voelt namelijk alsof ontspannen en slapen niet kunnen en niet mogen en tijdverlies zijn zolang dergelijke dingen gebeuren in de wereld. Ik voel verdriet, kwaadheid, frustratie, machteloosheid, hopeloosheid… en tegelijkertijd weet ik dat we er dingen kunnen aan doen, dat het werk dat we doen niet tevergeefs is en dat elke minuut die we in het Goede investeren, van tel is. Maar hoever ga je daarin? En hoe zorg je dat je niet in de negativiteit belandt en gefrustreerd of gek wordt van al die ellende?
Ik probeer dat te doen door te focussen op wat goed is, ook op het eigenste moment waarop ik die wreedheid zie. Ik focus op het feit dat ik medelijden kan voelen en niet afgestompt ben. Wees blij dat je kwetsbaar bent - zei een prof me ooit. Ik focus verder op het feit dat dergelijke beelden de wereld worden ingestuurd dankzij het internet, en dat het moeilijker en moeilijker wordt om slechte dingen geheim te houden. Ik focus op het feit dat ik ze gekregen heb van iemand die meeleeft en hier ook om geeft, en ze doorstuurt naar andere mensen die hetzelfde voelen. En bovenal weet ik dat als ik we allemaal focussen op het negatieve en moedeloos worden, we op voorhand verloren zijn. We kunnen de dingen enkel ten goede keren als we dat geloven.

Self fulfilling prophecy heet dat, en dit is een mooie anecdote daarover. Of ze nu verzonnen is of niet, maakt niet uit, ze is waar:

Aan het begin van de jaren '80 ("koude oorlog" ) werd er op een basisschool in Boston een enquête gehouden over de waarschijnlijkheid van een kernoorlog. Alle kinderen op één na dachten dat het einde van de wereld nabij was. Toen aan het kind met de afwijkende mening werd gevraagd waarom het niet in de kernoorlog geloofde zei het : omdat mamma en papa er actie tegen voeren.

Yes we can. Yes, we must.