Doorgaan naar hoofdcontent

Gastronomische veggielunch voor de Gentse schepenen

In samenerking met de milieu- en gezondheidsdienst van de stad Gent organiseerde EVA vandaag een gastronomische lunch voor het schepencollege (niet helemaal voltallig, maar soit) en de pers. Dat gebeurde in het kader van het uitroepen van Donderdag tot officiële veggiedag door de stad Gent. Chef van dienst was - zoals gewoonlijk voor zulke gelegenheden - onze huiskok Philippe Van den Bulck. Ik mocht mee aanschuiven en ik ben blij te kunnen meedelen dat de lunch blijkbaar erg in de smaak viel bij deze geëerde gasten. Schepen van milieu en gezondheid Tom Balthazar (broer van) gaf een goede openingsspeech waarin hij duidelijk aangaf te weten waarover hij praatte. Ook van andere mensen hoorde ik positieve geluiden. Schepen Coddens van onderwijs wou onderzoeken hoe we een zevende specialisatiejaar vegetarische voeding in de hotelschool zouden kunnen op poten zetten. Schepen van burgerzaken en protocol Catharine Segers eet nooit of heel zelden vlees (wel vis) en loopt marathons.
De schepenen, stadsecretaris en adjunct-stadsecretaris kregen allemaal een exemplaar overhandigd van De Dikke Vegetariër waar ze heel enthousiast over waren.

Ook al is vleesvermindering enorm evident, het blijft een heel gevoelig thema waar slechts weinig politici, op eender welk niveau, zich durven aan wagen. Chapeau dus voor de stad Gent en schepen Balthazar in het bijzonder, die hiermee een belangrijke pioniersrol spelen. We kregen alvast van de stad Hasselt respons: ook zij onderzoeken of ze donderdag officieel tot veggiedag kunnen uitroepen.

Even nog het menu dat aan de schepenen voorgeschoteld werd:

Voorgerechtjes:
Sushi van rode biet met dulse, opgelegde rode ui en radicchio
Briouats van wortelcouscous, veganaise met citroen en saffraan
Flensje met munt en kerrie, tapenade van erwtensoep

Gazpacho van tzatziki met focaccia van olijven

Hoofdgerecht
Gegrilde seitan met rozemarijn, aardappelkroketjes met gekarameliseerde venkel
“Ratatouille” salade en crème van aubergine

Nagerecht
Bosbes- en boekweittaart met sorbet van kokos en anijs

Reacties

  1. Didier De Keukelaere7 mei 2009 om 10:19

    Een initiatief dat vegetarisme minder alternatief maakt en heel wat meer "mainstream". Just what the doctor ordered!

    Proficiat met jullie initiatief.

    Didier

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Schepen Coddens & Balthazar net via een mail in de aanmoedigende woorden gezet.

    Fantastisch wat EVA doet!

    Inge & Serge

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren