Doorgaan naar hoofdcontent

Verspilling

Verspilling van voedsel is een gevoelige zaak. We zijn daar ferm tegen. Welke vormen van voedselverspilling kennen we zo? Eten dat gewoon weggegooid wordt om dat men 't niet opeet is één vorm. Een studie van niet zo héél lang geleden toonde aan wat bijvoorbeeld de Britten zo allemaal weggooien aan eten. Daarbij horen bijvoorbeeld 1,3 miljoen dozen yoghurt, 660.000 eieren, 5.500 kippen en 440.000 kant-en-klaar maaltijden. In totaal zou het gaan om ongeveer een derde van al het voedsel, voor een waarde van 13 miljard euro per jaar.
Vandaag reageerde eurocommissaris voor Landbouw Mariann Fischer Boel tegen voedselverspilling, die ze even onethisch noemde als energieverspilling. Fischer Boel vraagt zich - terecht - af of het zin heeft om (met het oog op de groeiende wereldbevolking) de voedselproductie op te drijven als we ondertussen bezig blijven met zo massaal voedsel te verspillen. Good point.

Nog een andere vorm van verspilling is volgens velen het gebruik van voedselgewassen voor biobrandstoffen. Men vindt 't pervers dat we eten gebruiken om onze wagens mee te voederen terwijl er mensen omkomen van honger.

Maar waarom wordt er zelden gesproken over de verspilling die inherent is in het produceren van vlees? Simpel gezegd: er komt gemiddeld veel minder voedsel (gerekend in calorieën of eiwitten) UIT een dier (varken, kip, maar vooral koe) in de vorm van vlees, dan er IN gaat in de vorm van plantaardig voedsel, dat vaak rechtstreeks door mensen te consumeren is. 40 % van het wereldwijd geproduceerde graan wordt gebruikt als diervoeder en voor een deel dus weggegooid.
Vergelijk dat even met bijvoorbeeld de kwestie van de biobrandstoffen, waarover we véél meer horen. Verhelderend is een stukje van George Monbiot, getiteld The Pleasures of the Flesh. Hij schrijft (over 2008):

While 100m tonnes of food will be diverted this year to feed cars, 760m tonnes will be snatched from the mouths of humans to feed animals(9). This could cover the global food deficit 14 times. If you care about hunger, eat less meat.

Niet dat we de andere problemen moeten relativeren. Maar opnieuw: perspectief.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren