Doorgaan naar hoofdcontent

Water

22 maart was wereldwaterdag. Op het World Water Forum, net gehouden in Istanbul, werd geen overeenkomst bereikt over een universeel recht op water (zie VILT). Met andere woorden, dat recht bestaat niet. Het deed me onmiddellijk denken aan de passage in de film We feed the World. In een interview met de CEO van Nestlé noemt deze het idee dat iedereen recht heeft op water een extreme positie. Commentaar overbodig.

Water wordt een van de grote toekomstige problemen in de wereld - voor zover het dat al niet is (de klimaatverandering zal de zaken in elk geval nog verergeren). We hebben er dus alle belang bij zo efficiënt en duurzaam met water om te gaan. En je zag me al aankomen: vleesproductie is ook hier alweer een van de grote schuldigen. Het water dat nodig is voor voedselproductie is sowieso verrassend hoog, maar wat je voor dierlijke producten nodig hebt tart bijna de verbeelding. Een voorzichtige schatting zegt dat voor de productie van 1 kg biefstuk 15.000 liter water vereist is (sommige schattingen gaan tot bijna 100.000 liter). Dat staat gelijk aan een jaarlang dagelijks douchen! Een ei vraagt ook al 300 liter. Met andere woorden, zoals met alles geldt: elke stap die we ondernemen telt, maar laat ons toch vooral de prioriteiten bekijken.

Reacties

  1. Ik denk voorzichtig dat dat van dat ei toch al zeer zal afhangen van hoe je aan dat ei komt...
    Maar het is natuurlijk stukken gemakkelijker om te voorzien in eigen ei-voorziening als je een tuin hebt dan om te voorzien in eigen steak-voorraad. (alleen prakisch al, ethisch is het uiteraard nog een andere zaak)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Laten we natuurlijk niet vergeten dat gewassen telen ook water "verbruikt". Bovendien groeien gewassen trager (en dan ook nog eens seizoengebonden) en zijn er grote hoeveelheden groenten nodig om genoeg calorieën te voorzien. Om een idee te geven; sla bestaat uit grosso modo 95% water. Zitten we hier niet met een identiek probleem: waterverbruik? Het gaat immers bij allebei om hetzelfde water: regen / put / grondwater.

    Als je wist hoeveel water er in de staalindustrie, chemische industrie, thermische elektriciteitscentrales (en kerncentrales) en dergelijke gebruikt wordt, dan kun je dit artikel zonder twijfel een lachertje noemen. Van "prioriteiten bekijken" gesproken. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. uiteraard is voor gewassen ook water nodig, maar vlees staat aan de top. kijk bvb op http://www.waterfootprint.org/?page=files/productgallery&product=apple

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren