Doorgaan naar hoofdcontent

Vlees: doet de kleur ertoe?

Dit stuk verscheen in De Standaard van 18 jan 2014 onder de titel "Eet je rood of eet je wit..."

Rood vlees moet met mate, zo stond afgelopen week te lezen in ongeveer alle media. Het is een conclusie die het Wereld Kanker Onderzoek Fonds al een paar jaar geleden maakte, en die nu blijkbaar officieel overgenomen wordt door de Hoge Gezondheidsraad. Dat rood (en verwerkt) vlees zijn impact op de gezondheid niet mist, is ondertussen vrij duidelijk. Ik stel me alleen de vraag:  doet de kleur er werkelijk zoveel toe?



Rood vlees, dat is alles behalve gevogelte en vis. Kippenboeren (en viswinkel-uitbaters) zijn voorstander van een massale switch, maar ook gevogelte heeft zijn eigen gezondheidsproblemen - veel van dat vlees blijkt met vervelende bacteria besmet. Maar sta me toe om er ook even de factor dieren bij te halen. Een gemiddelde Vlaming eet in zijn leven aan rood vlees: 42 volledige varkens, 5 koeien, 7 schapen, 24 konijnen en ander wild, en een derde van een paard. Samen nog geen honderd dieren. Aan wit vlees: bijna 900 kippen, 43 kalkoenen, en 800 vissen. Om evenveel wit vlees te voorzien als één koe voorziet, heb je een bijna 200 kippen nodig (ontdek zelf hoeveel dieren je eet of spaart met EVA's dierenteller)

En een kip, ziet u, is ook maar een dier. In België slachten we er per jaar zo’n driehonderd miljoen. Daarvan zit 98% op bedrijven van tien duizend dieren of meer. Intensieve massaproductie dus. In een parodiërend reclamespotje noemt de Nederlandse organisatie Wakker Dier kip “het meest mishandelde stukje vlees” en vertelt ze de consument dat een kip nooit zoveel plaats had …als bij jou in de oven.

Is vis een alternatief?  Gezonder dan rood vlees misschien (vergeet echter antibiotica en zware metalen niet), maar voor de vis zelf minder interessant. Kweekvissen hebben sowieso geen comfortabel leven, maar ook bij wild gevangen vissen zijn er problemen. Zij worden levend ingevroren of gevild, of sterven door verstikking: een doodstrijd die tientallen minuten tot - bij schol en tong - vier uur kan duren.

Onze voeding heeft een integrale benadering nodig. Goede voeding is - naast lekker en betaalbaar - gezond, duurzaam, en eerlijk tegenover mens en dier. Ja, misschien zijn kip en vis minder ongezond en minder milieuonvriendelijk dan koe of varken. Maar als zij tevens de dieren zijn waarvan we de grootste aantallen nodig hebben, en als zij een ellendig leven lijden of een pijnlijke dood sterven, willen we daar dan massaal naar overschakelen?

Dieren eten - rood of wit - hoeft niet. Onder de vele voordelen van vegetarisch eten: je bord ziet er veel kleurrijker uit, en de toekomst van zowel je lijf als de kippen is plots een heel stuk rooskleuriger.

Reacties

  1. Hoeveel soorten verschillende groenten, granen en fruit moet men dan dagelijks en jaarlijks eten om gezond te zijn?
    Hoeveel oppervlakte grond en schoon water is er nodig voor al dat eten per zoveel mensen? Zal het oogst altijd goed gaan?

    Kan prijzen van bio omlaag?

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval