Doorgaan naar hoofdcontent

Groot geld en de ideale vleesvervanger

In juni was ik op vakantie in de Verenigde Staten. Er bestaan heel veel clichés over dat land. Die zijn vaak terecht, maar vaak ook niet. De VS zijn een land van extremen, en op vele gebieden vind je daar telkens de twee uitersten: extreme lelijkheid, extreme schoonheid; heel erg conservatieve mensen, maar ook een grote groep progressieven en zeer toegewijde activisten; een slechte sociale zekerheid maar (deels daardoor) veel mensen die grote bedragen doneren aan goede doelen; een hamburgercultuur maar ook fantastisch degelijk eten, en voor veggies en vegans een Walhalla - of toch in de grotere steden.

Over de VS op culinair gebied schrijf ik een artikel in volgend EVA Magazine, maar hier wou ik het even hebben over iets anders: die heel typisch Amerikaanse kaste van venture capitalists heeft het vleesprobleem ontdekt. Venture capitalists zijn risicokapitaalverstrekkers die investeren in opstartende bedrijven, uiteraard in de hoop er vele malen hun geld uit te halen. Ze hebben dus vooral financiële motieven, maar dat op zich toont aan dat deze zakenmensen profijt zien in de markt van vleesalternatieven, en dat is een goed teken (los daarvan is ook het sociale aspect vaak een belangrijke troef of zelfs selectiecriterium voor dergelijke ondernemers). 

Mede dankzij "seed money" van deze mensen is de ontwikkeling van een nieuwe generatie vleesvervangers (en vervangers van andere dierlijke producten) in een stroomversnelling gekomen tijdens de laatste jaren. Mensen die vragen hebben bij de wenselijkheid of noodzaak van nog meer vleesvervangers verwijs ik even naar een paar van mijn vorige posts: Inzetten op vleesvervangers en Vleesvervangers: voor of tegen. Hier beperk ik me tot een aantal interessante voorbeelden, om te tonen wat er vandaag zoal beweegt en leeft.

Beyond meat is een startup die gesteund wordt door onder andere Twitter-oprichter Biz Stone (zelf een vegan). De Beyond Meat kipvervanger was bij de primeur in een aantal van de geweldige Whole Foods supermarkten blijkbaar meteen uitverkocht. Mark Bittman, culinair columnist voor de New York Times, was ook al zeer lovend over dit product.
Pat Brown, een bekende en geniale vegan bioloog neemt sinds enige tijd een break van zijn job aan Stanford University om nieuwe vleesalternatieven te ontwikkelen. Ook zijn project wordt gesteund door een aantal investeerders.
En dan is er nog het onderzoek naar de ontwikkeling van labovlees door Mark Post in Nederland en het 3D-printen van vlees door Gaber en Andras Forgacs in de VS (zie TED talk en dit artikel), en het bedrijf New Harvest (zie ook dit interview). Een mooi overzicht van de stand van zaken vind je in Fake meat: is science fiction on the verge of becoming fact?

Ook in de zoektocht naar alternatieven voor eieren wordt geld gestopt: Beyondeggs gaat op zoek naar de ultieme ei-vervanger voor gebruik in industriële producten en kreeg daarvoor alvast twee miljoen euro van Khosla ventures (Vinod Khosla is een andere bekende VC, en ook hij investeerde in een veg startup, voorlopig genaamd Meat 2.0.)

Duidelijk is dat er vandaag rijke én intelligente mensen (onder meer ook Bill Gates) op zoek zijn naar een oplossing voor het vleesprobleem en naar de ideale vleesvervanger. Dat voorspelt veel goeds. Want zoals de Vegetarische Slager net schreef: alleen lekker kan dieren bevrijden uit de voedselketen.


Update: in augustus 2013 werd duidelijk dat de geldschieter achter de eerste kweekvleesburger van Mark Post niemand anders was dan Google Brein Sergey Brinn.



Reacties

  1. Als we nu veggie/vegan en biologisch bij elkaar krijgen, ben ik helemaal content!
    Ik zoek trouwens nog naar Vlaamse VC's om onze frituur keten mee uit te bouwen, ik zal de voorbeelden uit bovenstaand bericht gebruiken ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed dat men werk maakt van lekkere vleesvervangers, want ik hoor veel mensen die niet willen afstappen van vlees omdat de vleesvervangers die ze al probeerden dik tegenvielen. Als je jaren gegeten hebt volgens de structuur 'aardappelen-vlees-groenten', is vlees vervangen door een vleesvervanger namelijk de gemakkelijkste eerste stap en als die vleesvervangers tegenvallen, zet men al snel een stap terug naar vlees, al ziet men wel in dat men bv. om milieu- en gezondheidsredenen beter wel minder vlees zou eten.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het leukste is dat wij hier in Nederland voorop lopen met 'fake chicken'. De Amerikanen komen graag bij ons buurten. Mark Bitman schreef over de Vegetarische slager, maar de producten van de vegetarische slager komen van de Nederlandse startup OJAH vandaan (www.ojah.nl). Dit ingrediënt -beeter genaamd- is de basis van de producten van de vegetarische slager. Kortom, we kunnen trots zijn op Nederland!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren