Doorgaan naar hoofdcontent

Wereldmelkdag: melk moet NIET

Op wereldmelkdag wordt gewoontegetrouw nog eens gehamerd op het belang van het witte goedje voor ons lichaam. We kunnen er maar niet genoeg van drinken, van die godendrank! Melk moet, zo denken de meeste mensen nog altijd. Alleen jammer dat, geloof het of niet, de bewijzen voor die uitspraak zoek zijn.


Ongetwijfeld bevatten melk en afgeleide zuivelproducten een aantal nuttige voedingsstoffen, maar noodzakelijk zijn ze zeker niet. In de loop van de afgelopen decennia zijn we gaan geloven - vooral door uitstekende marketingcampagnes - dat melk en calcium synoniem zijn. Geen duidelijker voorbeeld dan wat we vinden op de site van NICE vzw: men spreekt er voorwaar over “drie glazen calcium per dag”.

De redenering die we horen is de volgende: calcium is erg belangrijk voor stevige botten; melk bevat veel calcium; dus als we gezonde botten willen, moeten we veel melk drinken. Volwassenen zouden 900 milligram calcium per dag moeten binnenkrijgen, en daarvoor dagelijks zo’n drie à vier glazen melk per dag moeten drinken (of veel zuivelproducten eten).

“Elke dag drie glazen magere of halfvolle melk en een plakje magere kaas, het màg! Nee, het moét!* (*volgens de aanbevelingen van de actieve voedingsdriehoek, het Vlaams voedingsvoorlichtingsmodel gerealiseerd door het Vlaams Instituut voor Gezondheidspromotie”).
Dat lezen we in de Brochure Zuivel zit je als Gegoten, van het NICE (Voedingsinformatiecentrum). Het is maar een van de vele voorbeelden van hoe gezondheidsorganisaties ons willen duidelijk maken dat melk echt moet. Vele mensen zijn, dankzij eindeloze herhaling, zo overtuigd geraakt van deze boodschap, dat ze moeilijk iets anders kunnen geloven. Het enige wat we hier willen doen, is aantonen dat er ook heel wat gezagsvolle bronnen zijn die er helemaal anders over denken.
  • Over de aanbeveling om drie glazen melk per dag te drinken zegt de befaamde Harvard School of Public Health dat deze voorbijgaat aan het gebrek aan bewijs voor een link tussen zuivelconsumptie en de preventie van osteoporose. Ze gaat ook voorbij aan het mogelijk verhoogde risico op eierstokkanker en prostaatkanker dat geassocieerd wordt met zuivelproducten1.
     
  • Een recente grote meta-analyse (een studie van studies) vond geen algemeen verband tussen melkconsumptie en heupbreuk in vrouwen2.
     
  • Een andere meta-analyse besluit dat “er geen significant verband is tussen calciuminname en het risico op heupbreuk bij mannen of vrouwen.”3
     
  • En tenslotte: er bestaat zoiets als de calciumparadox: in landen waar de calciuminname het hoogst is, komen heupbreuken het meeste voor. Geen reden om te concluderen dat zuivel osteoporose veroorzaakt, maar alleszins een aanwijzing dat veel zuivel drinken op zich geen garantie biedt tegen osteoporose.4

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Maar alvast te onthouden: dat veel zuivel consumeren je beschermt tegen botbreuken is niet onomstotelijk bewezen.

Voor sterke botten heb je veel meer nodig dan extra calcium. Meer nog, volgens sommige wetenschappers is de nadruk op calcium en zuivel in de strijd tegen osteoporose misplaatst, omdat ze teveel aandacht wegneemt van andere belangrijke factoren.

Veel meer info vind je op www.melkmoetniet.be
  • 1.www.hsph.harvard.edu/nutritionsource/what-should-you-eat/pyramid-full-story/index.html
  • 2.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/jbmr.279/abstract
  • 3.www.ajcn.org/content/86/6/1780.full.pdf
  • 4.www.who.int/dietphysicalactivity/publications/trs916/en/gsfao_osteo.pdf - p 131.

Reacties

  1. Ik vraag me altijd af waarom alle andere zoogdieren zulke sterke botten hebben maar gestopt zijn met melk drinken na hun zuigelingentijd.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Interessante info. Je hebt natuurlijk ook mensen die lactose intolerant zijn (dat is eigenlijk de "natuurlijke" situatie), die mogen al helemaal geen melk drinken.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ben al 14 jaar lactose-intollerant. Heb nog nooit iets gebroken en heb absoluut geen calciumtekorten of what-so-ever!
    Ik verkondig al jaaaaren dat melk voor kalfjes is. En dan krijg je al zo snel een reactie: "tja vandaag beweren ze dit, morgen dat". Feit is dat ik mijn kinders ook geen melk geef. Soyamelk, ja, maar geen gewone melk (tenzij af en toe lactosevrije melk voor bijvoorbeeld witte saus op de bloemkool -> afgrijselijk met soyamelk). Hoera voor dit pleidooi!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval