Doorgaan naar hoofdcontent

Duurder vlees is in ieders belang

Deze post verscheen eerst als opiniestuk in De Standaard van 13 sept 2011


De mededeling dat de provincie Oost-Vlaanderen voortaan in al haar scholen EVA’s Donderdag Veggiedagcampagne zou invoeren, werd afgelopen donderdag door de Boerenbond niet bepaald enthousiast onthaald. De positieve weerklank die de campagne echter kreeg in de media en bij het brede publiek, toont aan dat het draagvlak voor vleesvermindering de laatste jaren sterk is gegroeid. Nu nog een overheidscampagne die de voordelen van meer plantaardig eten in de verf zet.

Boerenbondvoorzitter Piet Vanthemsche verraste donderdagavond in Terzake vriend en vijand met de mededeling dat de VLAM maandag een campagne zou starten “waarin aangeraden wordt om 100 gram vlees per dag te eten, in plaats van de huidige 150 gram”.

Vandaag is de campagne “Vlees van hier” inderdaad gelanceerd, maar veel meer dan een lofzang over de kwaliteit van lokaal vlees kunnen we er niet in zien. De boodschap over vleesvermindering waar Vanthemsche over sprak, lijkt ergens goed verstopt op een subpagina van de campagnesite. Mensen gaan niet minder vlees eten wanneer ze worden geconfronteerd met alle troeven van dat vlees: “... een stukje vlees brengt belangrijke voedingsstoffen aan (...) Bovendien weet ik dat onze kwekers duurzame inspanningen leveren voor de diervriendelijkheid en het milieu. Ik geniet dus gerust van vlees van hier (...), lezen we onder een campagnebeeld.

Van de sector zelf hoeven we - laat ons eerlijk zijn - niet veel meer te verwachten. Piet Vanthemsche en de Boerenbond durven al toegeven dat de Belg teveel vlees consumeert. Vragen dat ze zichzelf aan banden gaan leggen of de veggiedag actief beginnen te promoten is - zelfs in tijden van crisis onder de groententelers en grote ecologische problemen - hetzelfde als vragen aan de slager om wat minder vlees te verkopen.

De VLAM is echter een zogenaamd Extern Verzelfstandigd Agentschap, en haalt de middelen voor haar campagnes niet alleen bij de producenten, maar ook bij de Vlaamse Overheid. En het is vooral op die laatste dat we nog zitten wachten. Wanneer komt de eerste publieke campagne op de buis die informeert over de voordelen van meer plantaardig eten? Ze lijkt nog niet meteen in zicht: in het Vlaamse Actieplan Voeding en Beweging zit vleesvermindering niet opgenomen als een expliciete doelstelling. En met het financieren van commerciële boodschappen over de veiligheid van ons vlees zijn we verder van huis dan ooit. Op tv krijgen dergelijke spotjes, naast de financiële steun, bovendien ook nog eens de vertrouwenwekkende stempel “boodschap van algemeen nut” opgekleefd.

De promotie van een meer plantaardig voedingspatroon mag niet meer te lang op zich laten wachten. Volgens de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties behoort veeteelt wereldwijd tot de top drie oorzaken van elk belangrijk milieuprobleem, van klimaatverandering en ontbossing tot watervervuiling en verlies aan biodiversiteit. Wat gezondheid betreft verhoogt de westerse consumptie van dierlijke producten het risico op hart- en vaatziekten, overgewicht en sommige kankers. Maar het is vooral de groeiende vraag naar dierlijke producten in landen als India en China die verontrustend is. De FAO voorspelt dat tegen 2050 de wereldwijde vraag naar vlees zal verdubbelen. Dat is niet alleen een ramp voor het milieu: de vraag is ook of we negen miljard mensen kunnen voeden als zij allemaal veel vlees willen eten.

Het westen heeft dus een voorbeeldfunctie te spelen, en de consumptie moet hier naar omlaag. Een overheidsbeleid gericht op een transitie naar een meer plantaardige voedingspatroon hoeft trouwens niet te betekenen dat de veeboeren in de steek gelaten worden. Als een overheid kan mogelijk maken dat vlees duurder wordt, dan is dat niet alleen beter voor de volksgezondheid (en dus de staatskas), de dieren en onze planeet, maar ook voor onze landbouwers. En laat “duurder vlees” nu net zo ongeveer het enige punt zijn waarover Boerenbond en vegetarische lobby het eens kunnen geraken...

Reacties

  1. Hoe kan de overheid volgens jou er voor zorgen dat vlees duurder wordt?
    Door de vleessector minder te subsidiëren?
    Door taksen te heffen op vlees uit het buitenland?
    Op welke manier wil de Boerenbond een hogere vleesprijs bekomen?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Vragen dat ze zichzelf aan banden gaan leggen of de veggiedag actief beginnen te promoten is - zelfs in tijden van crisis onder de groententelers en grote ecologische problemen

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval