Doorgaan naar hoofdcontent

"One bite of turkey"

Een paar weken geleden schreef ik in het stukje Flexibel vegetariër zijn dat het misschien contraproductief is wanneer "echte" vegetariërs al te zeer gaan focusen op de uitzonderingen die "bijna-vegetariërs" maken.
Een leuk voorbeeld is dat van Bill Clinton, die nu veganist geworden is. Of niet? Bekij even de video op CNN.

Op Thanksgiving neemt Clinton 1 hap kalkoen. Voor vele veggies en vegans voldoende reden om hem geen vegetariër of veganist te noemen. Maar zoals ik al schreef: misschien is het voor velen bemoedigender om te weten dat zo één hap één keer per jaar toch nog kan of mag. En bovendien: als de journalisten Clinton geen vegan zouden noemen, was het woord en het concept niet in het nieuws geweest.

Reacties

  1. ach, what's in a name....
    je moet vooral kijken naar wat in de mensen hun hart leeft, en niet zozeer wat er eens perongelukexpress-gedwongendooromstandigheden door hun mond gaat.
    Anders is elke vegetariër die een vlieg inslikt tijdens een fietstocht(of een spin tijdens de nachten ;-), of dit laatste broodje-aap slikt, even "schuldig". Dan ben ik ook geen vegetariër, want schuldig aan het per ongeluk inslikken van iets vliegends. Ik wil geen Jaïnisten worden die z'n pad schoonveegt om maar geen enkel diertje perongeluk dood te trappen.
    Daarbij komt nog dat elke vorm van extremisme mensen afstoot.
    maar dit is maar mijn visie hé
    groetjes
    MV

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Na het plaatsen van een groot insektenvangnet op de voorkant van mijn auto om die diertjes niet te doden kwam ik tot de conclusie dat er nog een probleem was... nl de uitstoot. Ook maar een netje aangehangen, voor alle zekerheid. lol

    BeantwoordenVerwijderen
  3. "Ach, een klein stukje vlees is toch niet erg..."
    "Weet je wat, dan vis ik de balletjes wel uit de soep..."
    "De vorige keer at je wel vlees ..."
    "Ik heb gehoord dat vegetariërs het niet zo nauw nemen, dus zit er wel kippenbouillon in..."
    "Clinton is vast vegetariër vanwege z'n gezondheid. Zo'n klein stukje vlees kan dan geen kwaad."
    "Zelfs de Dalai Lama eet vlees als hij bezoek komt, waar jij niet..."

    BeantwoordenVerwijderen
  4. ik ken de argumenten, Arno. Bedoeling van de twee stukjes is om eens na te denken over de andere kant, de mogelijke voordelen van meer flexibiliteit.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Nog een leuke :

    Om op grote schaal landbouw te doen, gebruiken we helaas grote machines (denk aan een pikdorser om je graantjes te oogsten). Af en toe geraakt er tijdens het oogsten tussen deze machine een dier. Het dier sterft.. Is dit graan dan wel veganistische ? Niks is zwart-wit, buiten je eigen mentale constructies :-)

    Dimi

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Vegetariërs die met een auto rijden lopen behoorlijk kans om de komende jaren een dier te doden.
    Zelf probeer ik dat tot een minimum te beperken, maar ik sluit het niet volledig uit.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren