Doorgaan naar hoofdcontent

Vegetariërs en eetstoornissen

Misschien heb je 't ergens opgevangen: vegetariërs zouden meer lijden aan eetstoornissen dan de gemiddelde bevolking. Vooral vreetbuien zouden meer voorkomen (zie de originele studie).
De Amerikaanse dietist Jack Norris geeft wat duiding op zijn blog. Eerst en vooral staat een vegetarisch voedingspatroon meer en meer bekend als een goede manier om gewicht te verliezen. 't Is dan ook niet verrassend dat onder jonge veggies eetstoornissen meer voorkomen dan gemiddeld - vele jonge mensen (vooral meisjes) proberen immers wel eens vegetarisme uit om te vermageren.
In het onderzoek werden als vegetarier beschouwd: iedereen die zichzelf als vegetarier beschouwde sinds minimum een maand. 25% van de ondervraagde "vegetariërs" at kip en 46% at vis. Werden beschouwd als mensen die lijden aan een eetstoornis: iedereen die in het afgelopen jaar ongezond gedrag ter controle van het gewicht vertoonde, en al wie minstens één keer een vreetbui had.
Je zou het kunnen omkeren: 't is niet verrassend dat veel mensen die eetstoornissen vertoonden, zich op een of ander moment wel eens vegetariër noemen - zeker als de omschrijving zo vaag en oncorrect is.
Jack Norris: als je wil onderzoeken of vegetariër worden leidt tot eetstoornissen (wat gesuggereerd wordt of wat de lezer oppikt van de berichtgeving) moet je met een groep mensen starten (sommige vegetariër, andere niet) die geen geschiedenis van eetstoornissen hebben, en dan kijken of ze die later wel ontwikkelen.
Positief in de studie was dat onder de oudere groep ondervraagden, de (op het moment) vegetarische deelnemers veel minder vaak overgewichtig of zwaarlijvig waren en dat de vegetarische jongeren en jongvolwassenen de grootste inname van fruit en groenten vertoonden.

In elk geval moet over de kwestie van eetstoornissen niet lichtzinnig gegaan worden (en vegetariërs hebben, aldus Norris, wellicht wel degelijk een grotere kans op orthorexie bijvoorbeeld), maar een en ander moet wel in perspectief geplaatst worden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval