Doorgaan naar hoofdcontent

Vegetariërs en eetstoornissen

Misschien heb je 't ergens opgevangen: vegetariërs zouden meer lijden aan eetstoornissen dan de gemiddelde bevolking. Vooral vreetbuien zouden meer voorkomen (zie de originele studie).
De Amerikaanse dietist Jack Norris geeft wat duiding op zijn blog. Eerst en vooral staat een vegetarisch voedingspatroon meer en meer bekend als een goede manier om gewicht te verliezen. 't Is dan ook niet verrassend dat onder jonge veggies eetstoornissen meer voorkomen dan gemiddeld - vele jonge mensen (vooral meisjes) proberen immers wel eens vegetarisme uit om te vermageren.
In het onderzoek werden als vegetarier beschouwd: iedereen die zichzelf als vegetarier beschouwde sinds minimum een maand. 25% van de ondervraagde "vegetariërs" at kip en 46% at vis. Werden beschouwd als mensen die lijden aan een eetstoornis: iedereen die in het afgelopen jaar ongezond gedrag ter controle van het gewicht vertoonde, en al wie minstens één keer een vreetbui had.
Je zou het kunnen omkeren: 't is niet verrassend dat veel mensen die eetstoornissen vertoonden, zich op een of ander moment wel eens vegetariër noemen - zeker als de omschrijving zo vaag en oncorrect is.
Jack Norris: als je wil onderzoeken of vegetariër worden leidt tot eetstoornissen (wat gesuggereerd wordt of wat de lezer oppikt van de berichtgeving) moet je met een groep mensen starten (sommige vegetariër, andere niet) die geen geschiedenis van eetstoornissen hebben, en dan kijken of ze die later wel ontwikkelen.
Positief in de studie was dat onder de oudere groep ondervraagden, de (op het moment) vegetarische deelnemers veel minder vaak overgewichtig of zwaarlijvig waren en dat de vegetarische jongeren en jongvolwassenen de grootste inname van fruit en groenten vertoonden.

In elk geval moet over de kwestie van eetstoornissen niet lichtzinnig gegaan worden (en vegetariërs hebben, aldus Norris, wellicht wel degelijk een grotere kans op orthorexie bijvoorbeeld), maar een en ander moet wel in perspectief geplaatst worden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren