Doorgaan naar hoofdcontent

Nederlandse partij wil verbod op vegetarisch kookboek

Al te gek: de Nederlandse partijd CDA wil dat de verkoop van een vegetarisch kookboek verboden wordt. Lees deze onzin hier. Het kookboekje is uitgegeven door het Voedingscentrum, een instantie die gefinancierd wordt door het ministerie van landbouw. Volgens het CDA is het niet gepast dat er vanuit die hoek reclame gemaakt wordt voor een vegetarische levensstijl (voor het eten van vlees mag reclame natuurlijk wel). Het alternatief dat voorgesteld wordt is ook hilarisch: het CDA wil het geld dat voor het kookboek wordt uitgegeven, liever besteden aan een voorlichtingscampagne over het maatschappelijk nut van dierproeven. Je voelt met je ellebogen aan dat hier een anti-dierenrechtenmens ende verstokte carnivoor achter zit :-)

Het valt me op dat de vleessector de laatste tijd hier en daar fel reageert. Wellicht voelt ze nattigheid. In de VS werd president Obama onlangs gevraagd om Meatless Mondays officieel in te voeren. De sector kwam onmiddellijk af met een (uiteraard inhoudelijk weinig relevante) reactie.

Nog in Nederland is er een strijd uitgebarsten tussen dierenrechtenorganisatie Wakker Dier en de pluimveesector. Wakker Dier vindt de slogan "kip, het meest veelzijdige stukje vlees" misleidend, en parodieert deze op de radio met "kip, het meest mishandelde stukje vlees". Dat vinden de kippenkwekers maar niks, en zij willen dus met plezier Wakker Dier voor de rechter slepen. Benieuwd...

In Belgie beet de Boerenbond onlangs fel van zich af, naar aanleiding van GAIA's konijnencampagne, met als resultaat een nieuwe reactie van Vandenbosch.

The heat is on!

Reacties

  1. Dat is echt bedroevend en triestig zulke toestanden. Men zou er haast misantroop van worden..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik stem volgende keer CDA !

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval