Doorgaan naar hoofdcontent

De zuivellobby

Enige tijd geleden, toen de Melkbrigade-reclamecampagne bedacht werd (de moeder, beste lezer, van alle reclamecampagnes) kroop ik in mijn pen en schreef ik een en ander over (tegen, laat ons zeggen) zuivel. Ik vind 't nog steeds bijzonder vreemd dat iedereen zomaar rustig aanvaardt wat wij in het kader van die herdenking konden lezen: dat de belangrijkste reden achter de zuivelcampagne het wegwerken van melkplassen en boterbergen was. Met andere woorden, als u en ik vandaag geloven dat we veel melk moeten drinken, dan zitten daar niet in de eerste plaats gezondheids- maar wel economische argumenten achter. Wie wil lezen wat ik over zuivel schreef, hij of zij klikke hier en hier.

De aanleiding van deze post is wederom een straf voorbeeldje van het werk van de zuivelloby, nu in de VS. Dit keer zouden ze erin geslaagd zijn om een cursus aan de befaamde Cornell Universiteit af te laten voeren. De motivatie is evident: lesgever is T Collin Campbell, auteur van de befaamde China Study, die vreselijk kritisch is over de consumptie van zuivel, en onder meer aantoont dat de landen waar osteoporose het meeste voorkomt, meteen ook de landen zijn waar de zuivelconsumptie het hoogst is. Een artikel in The Cornell Daily Sun doet het verhaal. Campbell, een zeer gerespecteerd onderzoeker, doceerde de cursus Nutritional Sciences 200: Vegetarian Nutrition, tot die plots, zonder overleg met hem, afgevoerd werd in 2005. Die beslissing werd blijkbaar genomen door het toenmalige hoofd van de afdeling voedingswetenschappen. Moet het lukken dat deze man ook een consultant is voor... het Danone instituut.
Volgens het huidige hoofd voedingswetenschappen ziet Campbell spoken. Volgens Campbell zelf was er tegenkanting tegen zijn vegetarische cursus van in den beginne. Hij spreekt over een flagrante schending van zijn academische vrijheid.
Gelukkig hebben een paar studenten ondertussen een petitie opgezet om de cursus terug in het curriculum te krijgen.

Reacties

  1. Dat is wel heel erg. Hopelijk kan hij terug zijn cursus geven. The China Study was dé aanleiding voor mij om vegan te beginnen eten.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Een veggie gevoel voor humor

"If I can't dance, I don't want your revolution" Het zijn de gevleugelde woorden van activiste, feministe, anarchiste Emma Goldman. Ze sprak ze tegen een collega-revolutionair, die haar gezegd had dat het niet ok was voor iemand als zij om zo te dansen. Persoonlijk heb ik niet zoveel met dansen, maar ik voel veel voor het sentiment achter bovenstaand citaat. Ik kan het best opnieuw zeggen met Goldmans eigen woorden: "I did not believe that a Cause which stood for a beautiful ideal (...) should demand the denial of life and joy." Dat geldt volgens mij voor alle sociale kwesties. Gelijk hoe erg en vreselijk de zaken zijn waartegen gevochten wordt ook zijn: humor, lachen, genot, vreugde moeten denk ik *altijd* deel uitmaken van de aanpak, moeten eigen zijn aan de mensen die verandering willen. Eigenlijk is het kinderlijk eenvoudig: wie grote verandering wil, moet grote groepen van mensen bereiken en voor zijn kar spannen. Daar zijn verschillende manieren