Doorgaan naar hoofdcontent

Water

22 maart was wereldwaterdag. Op het World Water Forum, net gehouden in Istanbul, werd geen overeenkomst bereikt over een universeel recht op water (zie VILT). Met andere woorden, dat recht bestaat niet. Het deed me onmiddellijk denken aan de passage in de film We feed the World. In een interview met de CEO van Nestlé noemt deze het idee dat iedereen recht heeft op water een extreme positie. Commentaar overbodig.

Water wordt een van de grote toekomstige problemen in de wereld - voor zover het dat al niet is (de klimaatverandering zal de zaken in elk geval nog verergeren). We hebben er dus alle belang bij zo efficiënt en duurzaam met water om te gaan. En je zag me al aankomen: vleesproductie is ook hier alweer een van de grote schuldigen. Het water dat nodig is voor voedselproductie is sowieso verrassend hoog, maar wat je voor dierlijke producten nodig hebt tart bijna de verbeelding. Een voorzichtige schatting zegt dat voor de productie van 1 kg biefstuk 15.000 liter water vereist is (sommige schattingen gaan tot bijna 100.000 liter). Dat staat gelijk aan een jaarlang dagelijks douchen! Een ei vraagt ook al 300 liter. Met andere woorden, zoals met alles geldt: elke stap die we ondernemen telt, maar laat ons toch vooral de prioriteiten bekijken.

Reacties

  1. Ik denk voorzichtig dat dat van dat ei toch al zeer zal afhangen van hoe je aan dat ei komt...
    Maar het is natuurlijk stukken gemakkelijker om te voorzien in eigen ei-voorziening als je een tuin hebt dan om te voorzien in eigen steak-voorraad. (alleen prakisch al, ethisch is het uiteraard nog een andere zaak)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Laten we natuurlijk niet vergeten dat gewassen telen ook water "verbruikt". Bovendien groeien gewassen trager (en dan ook nog eens seizoengebonden) en zijn er grote hoeveelheden groenten nodig om genoeg calorieën te voorzien. Om een idee te geven; sla bestaat uit grosso modo 95% water. Zitten we hier niet met een identiek probleem: waterverbruik? Het gaat immers bij allebei om hetzelfde water: regen / put / grondwater.

    Als je wist hoeveel water er in de staalindustrie, chemische industrie, thermische elektriciteitscentrales (en kerncentrales) en dergelijke gebruikt wordt, dan kun je dit artikel zonder twijfel een lachertje noemen. Van "prioriteiten bekijken" gesproken. ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. uiteraard is voor gewassen ook water nodig, maar vlees staat aan de top. kijk bvb op http://www.waterfootprint.org/?page=files/productgallery&product=apple

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval