Doorgaan naar hoofdcontent

De vleesindustrie over de toekomst

Dat de toekomst plantaardig is, weet de vleesindustrie natuurlijk zelf nog niet. Maar wat denken zij wél over de vleeshandel in 2009? Volgens een artikel in VILT is het momenteel onzekerheid troef. Enerzijds stijgt de vleesconsumptie door de groeiende wereldbevolking en welvaart (er wordt zelfs een verdubbeling verwacht tegen 2050). Anderzijds is de crisis tegelijkertijd ook een rem. Sinds najaar 2008 gaat het steil bergaf, zo schrijft VILT. Lager vleesverbruik in Rusland betekent een daling voor de exporterende landen en de euro staat sterk, wat export naar landen waar de munt zwakker staat niet vergemakkelijkt.
Daarnaast worden andere factoren genoemd: de stijgende kosten voor voeder- en voedingsgewassen (door de opmars van biobrandstof), het rammelende ggo-beleid in Europa en nieuwe maatregelen op het vlak van dierenwelzijn bedreigen de kostenstructuur. Onder deze laatste horen vooral het transport van levende dieren, de onverdoofde biggencastratie en het lijden tijdens de slacht.

Op een of andere mooie dag zal de dierlijke productiesector zich ook wel eens realiseren dat het allemaal niet kan doorgaan zoals het nu verloopt. Er zijn grote veranderingen op til. Indien het niet voor morgen is, dan is het voor overmorgen. In plaats van de problemen grotendeels te blijven ontkennen en halsstarrig vast te houden aan groei en winst als ongeveer het enige streven, zou de vleesindustrie er goed aan doen de problemen degelijk te onderzoeken en de toekomst tegemoet te gaan met openheid. Zoals Electrabel niet langer à volonté promotie kan maken voor eindeloos energiegebruik door de consument, zo zal ooit ook de vleessector serieuze tegemoetkomingen moeten doen om haar eigen problemen in te dijken.
Met haar medewerking kan het een zo zacht mogelijke (r)evolutie worden.

Reacties

  1. ik snap er niks van srry hoor maar vind het te moeilijk zelfs voor een 29 jarige

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

anonieme reacties worden niet gepubliceerd

Populaire posts van deze blog

Flexibel vegetariër zijn?

Ik wil iets zeggen waar vele rabiate vegetariërs en veganisten misschien het vliegend sch*#!t zullen aan hebben. Het gaat over flexibele vegetariërs. Ik schrijf bewust niet "flexitariërs", want deze laatste term heeft (jammer genoeg vind ik) de betekenis gekregen van "parttime vegetariër": iemand die pakweg 3 à 4 dagen per week veggie eet en andere dagen vlees. Nee, ik heb het over vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken. Da's moeilijk om te zeggen, want vegetariërs die af en toe uitzonderingen maken, dat zijn eigenlijk geen vegetariërs. En daarover gaat het. Als ik vroeger dergelijke bijna-vegetariërs (laat ons ze zo even noemen) tegenkwam, dacht ik altijd: hoe flauw, hoe inconsequent, hoe hypocriet. Ondertussen ben ik - terwijl ik zelf nog steeds een min of meer uitzonderingsloze veganist ben, daar niet van - van mening veranderd. Ja, ik stoor me zelfs een beetje aan de ("echte") vegetariërs die er altijd als de kippen bij zijn om van die bi

Brief aan de omnivore medemens

Vegetariërs zijn ook maar mensen, en mensen willen begrijpen en begrepen worden. Vandaar deze poging om een en ander uitgelegd te krijgen aan niet-vegetariërs. Liefste omnivore medemens, Wij vegetariërs (eigenlijk moet ik voor mezelf spreken, maar goed) kunnen u al eens op de zenuwen werken. We storen u met onze preken, we eten niet altijd op wat u ons voorschotelt, we doen lastig als we samen op restaurant willen, we vertragen alles doordat we verpakkingen willen nalezen, we reageren soms sociaal onaangepast en we doen u af en toe misschien zelfs schuldig voelen. Weet, beste medemens, dat het vegetariër-zijn in een carnivore wereld ons niet altijd even makkelijk valt en sta me toe u een kleine inkijk te geven in het hoofd van tenminste één veggie. Jawel, het vegetarische leven is niet altijd simpel. O nee, ik heb het niet over die duizenden keren dat we dezelfde vragen moeten beantwoorden (wat eet jij eigenlijk? waar haal je je eiwitten vandaan?), over dat lezen van die verpakking

Open brief aan Axl Peleman

Beste Axl, Lang geleden, in 2004, hebben wij nog samengewerkt: je toen nog vegetarische hoofd prijkte - inclusief konijnentandjes - op een affiche voor ons vegetarische evenement V-day. Je was toen de enige echt overtuigde veggie BV. En ik bedoel wel degelijk écht overtuigd: in Humo liet je ooit eens noteren dat je een broodje waar vlees op gelegen had net zo min zou aanraken als een broodje dat met stront in contact geweest was. Vlees is stront, zo zei je toen. Ook in het interview dat ik destijds van je afnam, kwam je heel overtuigd over. Ondertussen ben je al lang geen vegetariër meer. We lazen dat vorige week nog eens in de krant (GVA, 6/6/2011): Vegetarisch eten bleek er na 15 jaar te veel aan te zijn. Niet genoeg tijd. (...) "Vijftien jaar lang at ik geen vlees. Uit ideologische overwegingen. Maar sinds een jaar of zes heb ik het vegetarisme achter mij gelaten. Het is een gezonde levensstijl als je er veel tijd in steekt. Tijd die ik niet meer had, of er in ieder geval